Dit weekend ben ik ziek.. ik weet niet wat het is, ik denk een virus. Ik heb keelpijn en ik hoest heel veel.
Griep wil ik het niet noemen, want ik heb geen koorts (36.66 ˚C). Dit is de beschrijving van griep op artsennet.nl: “Griep begint vaak plotseling met hoge koorts en koude rillingen. Alles doet pijn; vooral keel, hoofd, armen en benen. Een droge hoest en een loopneus horen er ook bij. Elk jaar krijgt ruim één op de tien mensen griep, meestal in de winter. U kunt het elk jaar opnieuw krijgen. Griep is een besmettelijke ziekte en verspreidt zich vaak snel door het land. Als veel mensen tegelijk griep hebben, spreken we van een epidemie.”
Als ik dit zo lees, dan lijkt mijn toestand wel een beetje op griep. Ik heb de hoest en de loopneus, keel doet zeer en ik heb pijn in mijn rug. Maar het is het toch niet helemaal, want ik heb geen koorts.

Gisteren heb ik (omdat ik toch ziek was) vanuit mijn bedje op de bank meegedaan aan de nationale tuinvogeltelling! Dan tel je een uur lang de vogels die je in de tuin ziet. Ik heb gezien: 1 merel, 1 mus en wel drie koolmezen!! Die komen altijd in een groepje om van de netjes met pinda’s en vet te knabbelen. Maar soms komen ze in een groepje van vier, nu dus maar met drie. Jammer voor de telling.. en ik heb weleens een vink gezien in de tuin en een roodborstje, maar die kwamen nu helaas niet.

En verder.. zijn Arno en ik volgend weekend zes jaar samen en dan gaan we naar Rapalje (zie mijn logje van vorig jaar!). Omdat ik de kaarten al een tijd van te voren besteld had, zitten we op rij 3 en dat is volgens mij hartstikke vooraan, spannend!

Nu ga ik even rustig uitzieken op de bank met boek (ik lees nu Brokeback Mountain van Annie Proulx en verder alles wat ik in huis kan vinden en nog niet gelezen heb/nog wel een keer wil lezen).

Groetjes Nathalie!

Sinds afgelopen donderdag hebben mijn vriend en ik huisdieren! Wel dertien!
Hij wilde er eigenlijk tien, ik een stuk of zes, maar we konden geen stop zeggen tegen de mevrouw die de diertjes in het speciaal daarvoor meegebrachte broodtrommeltje zette..

Dit is een foto van mijn broodtrommeltje op de dag van aankomst:

Zo heten ze nog nimfjes en als ze groot zijn, zijn ze echte wandelende takken! (nu dus takjes). We hebben ze allemaal Takkie genoemd, of Takje en  we zijn helemaal weg van ze. We hadden het er al eens over gehad en nu zagen we een advertentie staan voor jonge wandelende takjes in onze woonplaats. Als ze groot zijn gaan ze eitjes leggen en dan moet je die wel in de gaten houden (of weghalen) anders heb je opeens heel veel wandelende takjes. Dat had de vrouw van de advertentie dus, daarom gaf ze er wat weg.

We laten ze ‘s avonds over onze handen lopen (één tegelijk hoor) en het is heel leuk om naar ze te kijken. Het zijn trouwens allemaal vrouwtjes (er zijn bijna geen mannetjes) en ze hebben geen mannetje nodig om eitjes te leggen, daar komen gewoon weer nieuwe takjes uit. Gek he? Ze zijn familie van de sprinkhaan.

: zo worden ze als ze groot zijn (omgeving niet inbegrepen)

En dit is de terrarium-bak die we speciaal voor ze besteld hebben (Ik heb horrengaas tegen het deksel genaaid, want ze zijn nog zo klein dat ze misschien door de gaatjes kunnen kruipen..) :

Ze eten klimop en andere planten (moeten we nog uitproberen) en volgens internet leven ze vooral ‘s nachts. ‘s Avonds zijn ze ook wel wat actiever.

En we hebben een speciale plantenspuit voor ze gekocht met een nevelstand, want ze hebben het wel nodig dat de plantjes in de bak af en toe besproeid worden, daar drinken ze van. En ik las op internet dat je geen plantenspuit mag gebruiken waar al eens wat chemisch in heeft gezeten, want dat is niet goed voor ze, vandaar hun eigen plantenspuit! ;D Dit is ‘m:

We hebben er dus een echte hobby bij! (Of is wandelende tak een lifestyle? )

Voor meer info over wandelende takken, klik hier.

… lang niet meer van me laten horen, maar hier dan weer een berichtje

Even kijken, wat heb ik allemaal gedaan de laatste tijd;

Night of the Proms! Ik ben naar Night of the Proms geweest in het Gelredome in Arnhem..

Een collega van me had kaartjes gewonnen en die kreeg ik gewoon! The Simple Minds kwamen en daar ben ik fan van, dus ik wilde graag gaan!
Ik vond het echt geweldig om ze in het echt te zien, ik kon bijna niet geloven dat ik ze zag!
Sinead O’Connor zong ook heel mooi en Live was echt super.. ik vond die band nooit zo bijzonder, maar sinds ik Live "live" heb gezien begin ik fan te worden! Nadat we daar geweest waren hebben we nog lekker een nachtje in een hotel geslapen en de middag daarna hebben we gewinkeld in ‘s-Hertogenbosch.

Stamboom! Ik ben begonnen met de stamboom uit te zoeken van mijn vriend en ik ben al heel ver. Zijn moeders kant heb ik helemaal uitgezocht, tot het begin van de burgerlijke stand (1811). Dan heb ik nog alleen maar de namen van zijn voorouders van moederskant hoor. Het lijkt wel of het Zeeuws archief de beroepen van de mensen er niet bij heeft, het zou ook kunnen dat die wel in het archief zelf te vinden zijn maar niet op Internet :~
Wat grappig is: alle takken aan zijn moeders kant komen van Noord-Beveland! (dat houdt wel op bij hem, want mijn vriend is niet op Noord-Beveland geboren..).
Van zijn vaders kant heb ik de moederskant uitgezocht, maar nog niet de vaderskant.. maar die komt nog wel

-

En verder..

- volg ik nog steeds Onderweg naar Morgen, maar vanavond is het niet want het is voetbal!

- ga ik dit weekend een nachtje bij mijn vader logeren en zie ik mijn broertjes weer

- vind ik opeens de muziek van Robert Palmer heel erg goed (bad case of loving you!)

en ga ik nu nog even wandelen, frisse lucht binnen halen zeg maar

Groetjes!

p.s. iemand nog tips hoe je de lege regel hiertussen uit haalt? Als ik op enter druk krijg ik een extra lege regel, sinds het stukje van de stamboom, irritant!

Hoe kon dit nou gebeuren? Ik vond nooit niks aan soaps of iets wat er maar op leek en opeens..
.. ben ik fan van Onderweg naar Morgen (ONM voor kenners)!

Ik ben nog maar sinds kort fan (sinds ik een hele-week-herhaling zag een keer zaterdagnacht..) en ik ben nu alle afleveringen terug aan het kijken vanaf 1 september, dat is het begin van dit seizoen. Mijn vriend snapt er niks van; een hele zondagmiddag ONM kijken.. zonde van je tijd! Maar ik ben zo benieuwd hoe het verder gaat! Ik moet nu nog twee afleveringen en dan ben ik bij, kan ik gewoon op tv gaan kijken ;D. Vaak ben ik om zeven uur ‘s avonds (als het begint) nog bezig met de afwas, hartstikke handig dus dat het ‘s ochtends herhaald wordt om 07:30 uur.. Best vroeg zullen sommigen zeggen, maar voor mij is dat te laat! Dan stap ik namelijk al in de auto om naar mijn werk te gaan.. ik werk nou eenmaal bij een aannemer en dat is vroeg beginnen

Gisteren was ik in Gent met mijn vriend en hij wilde graag een boottocht doen van veertig minuten. Ik vond dat te lang, "Ja," zei mijn vriend "dat is twee afleveringen van Onderweg naar Morgen.."

Omdat ik al zo lang niet gelogd heb, hier het recept van wat ik vanavond heb gegeten (op aanraden van Arno, mijn vriend). Wij hebben dit nu al een paar keer gegeten en we zijn er allebei weg van!

Fusili met kerstomaatjes en rucola
Hoofdgerecht voor vier personen

Ingrediënten:
300-350 gr. fusili (spiraalmacaroni)
2 à 3 takjes rozemarijn (of drie theelepels uit een potje)
zout, (versgemalen) peper
500 gram kerstomaatjes
60 gram rucola
1 eetlepel olijfolie
4 eetlepels pijnboompitten
250 gram ontbijtspekreepjes (of rookspek)
ca. 100 gram versgeraspte Parmezaanse kaas (oude kaas kan ook)

Bereiding/afwerking: ca. 15/5 min.
Bevat p.p.: 2635 kJ/630 kcal.
25 g eiwit, 39 g vet, 46 g koolh.

Bereiding: Kook de pasta in ruim kokend water met zout en de rozemarijn beetgaar volgens de aanwijzingen op de verpakking.
- Halveer intussen de schoongemaakte tomaatjes.
Snijd de schoongemaakte rucola in stukjes van ca. 3 cm.
- Verhit de olie in een koeken- of hapjespan met antiaanbaklaag en bak de pijnboompitten goudbruin; schep ze met een schuimspaan uit de pan en laat ze afkoelen op keukenpapier.
- Bak in de achtergebleven olie de spekreepjes zachtjes krokant uit.
- Voeg de tomaatjes toe en laat die, al omscheppende, in ca. 1 minuut warm worden.
Afwerking: Giet de pasta af in een vergiet en doe hem terug in de pan. Schep het tomatenmengsel en de rucola erdoor. Breng pittig op smaak met zout en peper (zelf proeven hoeveel).
- Strooi de pijnboompitten erover en geef de kaas erbij.

Buon appetito!

Als je bang bent, kom je maar bij mij
Dan zijn we samen bang.
Als je treurig bent, kom je maar bij mij
Dan zijn we samen treurig.
Als je zorgen hebt, kom je maar bij mij
Dan hebben we samen zorgen.
Als je pijn hebt, kom je maar bij mij
Dan hebben we samen pijn.
Wil je ook bij mij komen als je blij bent?
Dan zijn we samen blij.

Nathalie, groep zeven

Met dit gedicht had ik toen een prijs gewonnen met een poëzie-wedstrijd van Stichting Werelddag voor Kinderen en poëzie. Het thema was dat jaar, 1994, “Samen”. Mijn gedicht is ook in een dichtbundel opgenomen en die bundel hoorde ook bij de prijs. Ik was elf toen ik dit gedicht maakte en ik ben zelfs nog geïnterviewd door het plaatselijke krantje . De prijs was een boekenpakket, wat ik heel leuk vond, want ik las (en lees nog steeds) erg graag.

Ik moet trouwens wel even zeggen dat ik het een heel serieus gedicht vind voor Nathalie van elf, wat dacht ik toen ik dit gedicht maakte? Volgens het krantje “Wist ik eerst niks en toen schreef ik maar eens wat op” (heb ik zelf gezegd, dat weet ik nog wel). Maar dat er dan dit uitkomt? Pfff.. volgens mij ben ik nu toch niet meer zo (zo serieus). Maar misschien sta ik nog wel voor mensen klaar? Zo vaak komt er niet iemand om hulp vragen eigenlijk.. Ja maar als iemand de weg vraagt ofzo, ben ik altijd heel behulpzaam, ik praat dan zelfs weleens Duits
Ik ben in ieder geval nog trots op mijn gedichtje!

Verdere update: zaterdag ben ik naar een housewarmingparty geweest van mijn neef die nu in Gelderland woont, heel gezellig. Hij woonde eerst in Noord-Holland, maar zijn vriendin is Nijmegen-fan en hij nu ook geloof ik. Ze hebben ons beloofd ons ook nog eens Nijmegen-fan te maken (stappen in Nijmegen!!), dus dat belooft wat
Zondag was mijn oom jarig die in Zeeland (vijf kilometer van ons vandaan) woont, dus dat was een thuis-wedstrijd. Neef uit Gelderland was er ook en ook alle andere mensen die we de vorige dag gezien hadden, heel leuk zo’n familie-weekend . Mijn tante uit Noord-Holland en haar man en mijn oom waren ook nog naar ons nieuwe huis komen kijken en toen was het weekend al om..

Als eerste wil ik even vertellen dat ik een nieuwe categorie heb aangemaakt voor mijn logjes die niet over één onderwerp gaan, de categorie: "Van alles en nog wat en nog zoveel meer!" (klinkt als een boek van Joke van Leeuwen, yes!).

Vorige week ben ik teruggekomen van mijn vakantie in Samos. Ik vind het niet leuk om een heel logje alleen maar aan mijn vakantie te besteden, daarom besluit ik om met jullie het mooiste moment van mijn vakantie te delen (is ze zwanger?! ten huwelijk gevraagd op vakantie?! nee!) en dat is dit:

Arno en ik hadden een auto gehuurd op vakantie en het was voor ons een sport om met de gehuurde Hyundai Getz (niet echt een bakbeest) zover mogelijk te komen op bergweggetjes die eigenlijk meer bedoeld waren voor een auto als hieronder –>

Op een gegeven moment reden we op zo’n weggetje en we kwamen langs een herder met geiten. We hadden het idee dat hij daar niet vaak een Hyundai Getz tegen kwam met twee toeristen erin, want hij keek heel verbaasd naar ons en keek ons echt door de bosjes nog na (turend met zijn hand boven zijn ogen). Wij zwaaien natuurlijk, lachen. En je ziet niet vaak een oude herder met geiten. We kwamen nog een hiker tegen, die heel chagrijnig keek (hoe lang had hij erover gedaan om daar te komen en dan komen er twee Nederlanders in een Hyundai Getz, heel eigenwijs ). Wij reden zover mogelijk door, zo hoog mogelijk, maar op een gegeven moment ging het echt niet meer. Het weggetje werd echt te steil en toen we de koppeling gingen ruiken, besloten we toch maar om terug te gaan, maar niet voordat we een foto gemaakt hadden:

Ja echt! Daar staat-ie!
Op de terugweg kwamen we de herder weer tegen, maar nu was hij dichterbij, want hij liep echt langs de weg. Ik deed mijn raampje open en zei: Kalimera! (goedemorgen in het Grieks), hij lachte en riep iets naar ons in het Grieks, wat we niet verstonden, want zo goed Grieks kunnen we nou ook weer niet, maar we dachten dat het zoiets was als: Goede reis of Succes.
De toerist in mij riep: foto, foto! Maar nee, dit moment was niet iets om vast te leggen op een digitaal geheugenkaartje, dit is iets wat ik zelf zal onthouden, zonder foto. Zoiets vergeet ik echt nooit meer en die foto had                          het waarschijnlijk toch minder leuk gemaakt ; )

Nog wat anders: sinds ik bezig ben met mijn vaders kant van de stamboom heb ik contact gelegd met zijn zus in Canada. Ja, ik heb een tante in Canada! We hebben al ge-e-maild en gechat op hyves. Tijdens het chatten vroeg ze pas om mijn telefoonnummer en of ik het goed vond dat ze me belde, natuurlijk! Dus toen heb ik haar aan de telefoon gehad. Ze klonk echt heel leuk en spontaan! We mailen nu nog en volgende maand komt haar zoon naar Nederland die me graag wil ontmoeten! Hij is van mijn leeftijd en ik ben reuze benieuwd

Verder heb ik ook contact gekregen met de jongste broer van mijn vader.
Ik kon me niet herinneren dat ik hem weleens gezien had, maar hij zag er aardig uit op de foto in het trouw fotoboek (-tig jaar oud..) van mijn ouders. Ik had zijn nummer gekregen van mijn tante in Canada (toch handig zo’n tante in Canada) en ik besloot hem gisteravond maar gewoon te bellen, nee had ik al, ja kon ik krijgen. Hij helemaal verbaasd dat ik belde, maar ook heel blij en we hebben meteen afgesproken. Hij was heel benieuwd hoe ik nu was (de laatste keer dat hij me zag was ik "toch zo’n lief baby’tje" ..  )

Gisteren kwam ik thuis van mijn werk er lag een pakketje op de eettafel. Spannend!!
Het was een oranje-witte grote enveloppe met voetbalpostzegels erop. Er zat iets zachts in.
Ik kon me alleen niet herinneren dat ik iets besteld had en als het voor Arno was, had hij het wel open gemaakt. Op de enveloppe stond dan ook dat het voor ene Billy was die wel op ons adres woonde, maar met een andere postcode. Vreemd.. dit brengt de detective (die ik altijd nog eens wilde worden ) in mij naar boven. Arno had meteen zoiets van: het is gewoon nu van ons en we maken het open. Maar dat is niks voor mij! Het is zo fijn om een goede daad te doen en dan blije mensen te zien, dit pakje zou naar Billy gaan of terug naar de afzender (zijn oma).
Ik heb eens op Billy’s achternaam gezocht in mijn woonplaats, maar daar vond ik niks op.
Ik heb op zijn postcode gezocht en dat was niet voor mijn huisnummer, 66, maar voor de nummers 2 tot en met 50 van mijn straat. Hij woonde dus in de buurt!
Ik bedacht voor mezelf dat het het handigste zou zijn als ik het pakje gewoon even af ging geven aan Billy. Dat is makkelijker dan terugsturen naar Oma, die ergens in de Achterhoek woonde.
Ik heb Oma’s telefoonnummer opgezocht op Internet en ik heb haar vanavond even gebeld. Ze nam op.
Ik zei: “Goedenavond U spreekt met Nathalie..” en ze reageerde meteen met: “O, dan roep ik mijn man even..”
Verdacht.. ik wachte en wachte maar en er gebeurde verder niks. Ik heb weleens een trucje in de VPRO-gids gelezen om lastige telemarketing tegen te gaan. Het trucje was bedoeld voor oudere dames, zeg gewoon dat je even je man roept omdat die dat soort dingen regelt, je legt dan de hoorn naast de haak en gaat strijken/tv kijken/naar de wc etc. en de telemarketeer hangt vanzelf op. Ik begon te beseffen dat dit trucje zojuist met mij uitgevoerd werd, terwijl ik alleen maar wilde helpen en Billy zijn pakketje (met misschien wel een leuke Edwin van de Sar-pyjama of Marco van Basten-sloffen!) wilde geven. Het zegt wel wat over mijn charmante telefoonstem natuurlijk dat ze dacht dat ik van een callcenter was
Ik heb de hoorn er maar opgelegd en nog een keer gebeld. Ze nam weer op. Ik deed nu maar iets minder beleefd geen “u spreekt met” maar gewoon “met Nathalie” ze was nogal verbaasd dat ik weer belde geloof ik. Ik heb maar meteen uitgelegd dat ik Billy’s pakketje ontvangen had en dat ik het wel even wilde afgeven, want hij woonde vast in mijn straat. Ze snapte er niks van. Billy woont op nummer 16, had ze dat er niet op gezet? Ze vond het heel vriendelijk van me, het was zijn jas, die was hij vergeten(ow! geen Edwin van de Sar-pyjama!). Ik ben meteen even langs nummer 16 gelopen (gelijk wijk verkennen) en ik heb de jas aan Billy’s moeder gegeven. Ze had blonde dreadlocks, heel leuk. Ze bedankte me vriendelijk. Ja, Billy had nu zijn jas niet nodig met dat lekkere weer, maar straks weer wel. Ze vond de postzegels ook erg leuk.

Hoe zou Billy eruit zien hebben? Net als Billy Corgan van the Smashing Pumpkins? Dat is wel mijn beeld van een Billy. Hoe oud zou Billy zijn geweest? Vast nog klein, want het pakketje had toch niet de grote van een grote-kinderen-jas. Spannend! Jammer dat ik hem niet zag. Zou hij op bed gelegen hebben? Het was al acht uur natuurlijk..

Sinds een week of twee ben ik bezig met mijn stamboom uit te zoeken. Ik wilde dit al eerder doen, ik was op het idee gebracht door het programma Verre Verwanten van Teleac. Dit was zo’n twee jaar geleden. Ik had ook het bijbehorende boek besteld en gelezen. Dat boek gaf aan hoe je je stamboom uit kunt zoeken, welke programma’s je er voor kunt gebruiken en gaf achtergrondinformatie over bijvoorbeeld wonen, werken en voeding in de tijd van je voorouders. Ik had toen keurig alles met potlood onderstreept wat belangrijk was (zoals een stuudje betaamd) en was tijdens het lezen vast van plan om aan het einde van het boek mijn stamboom uit te gaan zoeken. Maar toen ik het uit had dacht ik: ‘Zo dat doe ik nog wel eens over tien jaar..’.

Een kennis van me hoorde ik pas vertellen dat ze met haar stamboom bezig is, ze vond het hartstikke leuk. Ik meteen gevraagd hoe ze dat doet en welk programma ze ervoor gebruikt. Thuis dat programma van Internet gehaald (wordt gratis aangeboden voor mensen die hun stamboom willen onderzoeken) en mijn tante opgebeld. Ik wist van de verjaardag van mijn oom een maand geleden dat zij het trouwboekje heeft van mijn opa. Zij heeft het gekopieerd en de kopie naar mij opgestuurd. Ze had ook het trouwboekje van de ouders van mijn oma (nog meer gegevens!). Even op Internet nagekeken welk zoekprogramma ik moest gebruiken en ik ben meteen begonnen. Later bedacht ik me dat ik het boek van Verre Verwanten heb en daar zag ik ook keurig onderstreept dat het programma wat ik nu gebruik ook al in het boek vermeld was.

Ik ben nu mijn stamboom aan het opzetten met de voorouders van mijn moeders kant. Ik ben van alle voorouders al tot begin 1800. Dat is de achtste generatie, vanaf mij geteld. Het worden steeds meer mensen natuurlijk, want ik heb twee ouders, maar mijn ouders ook allebei ( = vier), die ook allebei weer twee, die hun ouders ook weer en ja, zo wordt het steeds meer werk. Dus ook heel veel achternamen. De mooiste naam die ik tegenkwam is: Vrouwke Lief, dochter van Jan Lief. Kan ik het maken om mijn dochter later Vrouwke te noemen? Froukje mag ook, dus waarom Vrouwke niet?

Het verst ben ik met mijn moeders moeder haar achternaam. Ik was gekomen tot begin 1800 (toen begon de burgelijke stand met registreren, –> zie Napoleon) en verder kwam ik zo gauw niet. Toevallig vond ik iemands stamboom op Internet met dezelfde achternaam. Bij de zevende generatie hadden wij dezelfde voorvader (zelfde geboortedatum, plaats en naam). Zijn zoon Jan was hun voorvader en zoon Willem de mijne, maar alles daarvoor kon ik, na checken, overnemen! Nu zit ik in de 13e generatie en in eind 1500!!

Ik vind het echt geweldig om te doen. Ondertussen houd ik mijn tante (van het trouwboekje) op de hoogte.
Zij vindt het hartstikke leuk dat ik hier mee bezig ben en ze wilt zelfs de trouwboekjes die zij heeft en andere papieren aan mij overdoen! Ik voel me zo vereerd!

Het leukste vind ik huwelijksaktes, hierin werd ook vaak het beroep van de bruidegom (soms bruid) en van hun ouders vermeld. Mijn moeder komt uit een familie van vissers en schippers. Maar in 1873 kom ik ook een buskruidmaker tegen en in dezelfde tak zie ik in 1645 een kleermaker. Leuk om die beroepen tegen te komen!
Nu zijn er trouwens geen vissers meer in de familie. Mijn opa was visser, maar geen van zijn zoons is visser geworden.

Mijn vaders kant van de stamboom wordt moeilijker om te onderzoeken. Mijn vaders moeder was al jong gestorven toen hij 13 was en de ouders van mijn opa waren ook al jong gestorven, toen mijn opa 9 en 17 was. Ik wist dat mijn opa al vroeg wees was, dus dit lijkt mij een gevoelig punt voor hem. Toch heb ik hem van de week opgebeld. Hij vond het heel leuk dat ik de stamboom wil onderzoeken en hij heeft mij zoveel mogelijk verteld. Hoe zijn ouders heetten en wanneer ze overleden waren. Mijn opa dacht altijd dat zijn vader uit Duitsland kwam. Ik dacht dit ook en ik heb dan ook al vaak verteld: ik heb blond haar ja en ik stam ook af van Duitsers. Maar wat blijkt nu: mijn opa is er pas achtergekomen dat zijn vader uit Zwitserland kwam!
Dit maakt mijn stamboom natuurlijk meteen een stuk interessanter! Maar ook moeilijker! (Vind maar eens gegevens uit de burgelijke stand van Zwitserland..)
Mijn opa is al 82, maar hij is wel erg modern, zo e-mailt hij ook. Dat is heel makkelijk, want zo kan ik hem via de e-mail vragen stellen.

Als ik nog wat leuke dingen tegen kom in mijn stamboom, dan vertel ik het zeker!

Twee maanden geleden ongeveer vond ik een kaartje waar een ballon aan had gezeten. Het was afkomstig uit Engeland en ik zag dat het van een ballonnen-wedstrijd was. De ballon was opgelaten in een plaats dichtbij Londen en nu lag het kaartje dus op een stoep in Zeeland, voor mij! Ik was er heel blij mee en ik heb het terug gestuurd met een leuke ansichtkaart erbij. Ik zag dat het voor een goed doel was: leukemie-onderzoek.

Deze week kreeg ik een brief terug! Het kaartje dat ik gevonden had was niet het verst gekomen. De winnende ballon was geland in Oostenrijk. De ballonnenwedstrijd was georganiseerd ter herinnering aan een jongen van 16, Joe, die was overleden aan leukemie. De wedstrijd heeft meer dan 800 pond opgeleverd voor medisch onderzoek naar leukemie.

Tribute to Joe & Matt

Ik kreeg de brief natuurlijk in het Engels, maar er stond zelfs een vertaling onder in het Nederlands! Ik vind dit echt geweldig, wat een gedoe voor Engelsen om dit te vertalen lijkt me, maar wat attent! Stik leuk dus.
Er zat een plaatje bij van Joe en een plaatje van Sue (de moeder van Joe) met de winnaar uit Oostenrijk erbij (hoe hebben ze die zo snel in Engeland gekregen?). Ik vind dit zo’n mooie actie. En ik ben zo blij dat ik die brief kreeg! Toen ik het kaartje vond kon mijn dag natuurlijk ook niet meer stuk.

Maar waar het eigenlijk om gaat is dat ik door de ballon een beetje meeleef met een familie in Engeland die hun lieve zoon en broer verloren heeft. Ik zal Joe herinneren -<-e

Klein detail: ik schrijf misschien niet zo duidelijk en zij lazen de KK in mijn achternaam als LILI, mijn Duitse achternaam is daardoor meteen een stukje Franser geworden en een stuk galanter, dankjewel Engelse mensen!!